เลิกฟุบทุกวันพุธ — ตอนที่รู้ว่าไม่ใช่เราพัง

"เข้าใจหมดว่าต้องทำอะไร แต่ลงมือทีไรร่างกายไม่เอาด้วย"

ถ้าให้คุยกับตัวเองเมื่อสองปีที่แล้ว ที่พยายามทำอะไรแล้ว แต่เริ่มไม่ได้ จบที่โทษตัวเองว่าไม่มีวินัย หรือเริ่มไปแล้ว หมดแรง หมดใจ ทำไม่จบ หรือเริ่มไปแล้ว ฮึบจนจบ แต่หลังจากนั้นไม่มีแรงเลย นอนตายยาวมาก

เธ๊อ เธออย่าโทษตัวเอง ตอนนั้นเธอแค่ไม่รู้ว่า จริงๆแล้วเธอเป็นอะไรแบบไหน ยังไง แล้วเธอยังไม่รู้วิธีการใช้พลังงานของตัวเอง แค่นั้นเลย

เราเคยเป็น แค่ทำข้าวกล่องให้สามีเฉพาะวันพุธที่เขาไปทำงานนอกบ้าน ทำเสร็จเราหมดแรง ฟุบตั้งแต่ 10 โมงยันบ่ายสอง ลุกไม่ได้เลย แล้วเป็นแบบนี้เป็นปีๆ ทุกวันพุธ

เคยรู้สึก ไม่เข้าใจว่าชีวิตมันเป็นอะไรนักหนา จนได้มารู้เกี่ยว human design เราเป็น generator ประชากรส่วนใหญ่ในโลกเป็นไทป์นี้ strategy type นี้คือ respond ตอบสนองกลับ ไม่ใช่คนที่ริเริ่มอะไรด้วยตัวเอง ในรายละเอียดก็แล้วแต่คน แต่ของเราที่พัง คือ การที่เราคิดแล้วเริ่มอะไรทำอะไรด้วยตัวเอง โดยมีสารตั้งต้นจากหัวของเราว่าต้องทำ ควรทำ หรือมีคนบอกว่าดี ถึงไม่สนใจแต่น่าจะลองทำ

มันไม่ตรง strategy ผลคือ ฝืน เหนื่อย หมดแรง ฟุบ ร่างกายไม่เอาด้วย

ทางแก้โคตรง่าย วิธีการของ generator คือ respond การตอบรับกลับ แค่นั้น คือ เราไม่ใช่คนเริ่ม ถ้าตอนเช้าต้องทำอาหารให้สามี ไม่ต้องพยายามเค้นจากตัวเอง เราใช้วิธี จดลงว่าอยากเตรียมอาหารอะไรบ้าง พอตอนเช้าก็ตอบกลับจากกระดาษที่จด หรือเดินไปเปิดตู้เย็น ดูว่ามีอะไรทำได้บ้าง ตอบรับกลับจากของที่มี

อยากไปกินติ่มซำ คิดไว้ ตั้งใจไว้ แต่ไม่ต้องฝ่าฟันเริ่มด้วยตัวเอง ถ้ามีอะไรโผล่มาในฟีด โปรบุฟเฟต์ติ่มซำราคาน่ารัก ใกล้บ้าน อยากไป ก็เอาเลยค่ะ respond แฮปปี้

generator ต้องตามความอยากที่เกิดจากสิ่งภายนอกมากระทบ ความอยากที่ใจมันอยาก ร่างกายมันอยาก ไม่ใช่หัวคิดว่าดี ไม่ใช่สมองวิเคราะห์ แต่เป็นความที่ร่างกายมันกระดี๊กระด๊า เชื่อร่างกายตัวเองเยอะๆค่ะ ใครจะรู้ดีไปกว่าร่างกายเรา

ตอนนี้เราเลิกฟุบหลังทำกับข้าวทุกวันพุธแล้วค่ะ ทำเสร็จไปทำอย่างอื่นต่อ ออกจากบ้าน มีแรงทั้งวัน แค่ใช้พลังงานให้ถูก วันพุธเราก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว